بو باره گای مه له کوتی شیخ ره سولی ده وله ت ئاوا (قدس سره الشریف)

کرماشان ـ 5 و 6 اردیبهشت 1372 شمسی

 

ئه ی پیره که ی ده س گیره که ی ده رد ئاشنا با بی مه ده د

ئه ی شاهه که ی پر جاهه که ی ملکی صه فا با بی مه ده د

 

به د نـاوه که ی روخاوه که ی دل پـــر لــه ئــاهو ئـاگرم

خوه ش ناوه که ی خاوه ن که ره م ، مه ردی خودا با بی مه ده د

 

که و تومه داوی نه گبه تی ، ریگه ی نه جاتم لی ونه

ده ردو ده وام خاکی ره هت ، نوری هودا با بی مه ده د

 

زارو ضه عیفو ناته وان ، خو بومه ته تانه ی که سان

بو ریزه خواری خوانه که ت ، سه د مه رحه با با بی مه ده د

 

روتو ره جالو پی په تی ، شه وقی حه یاتم لا نه ما

گیانم فیدای ئحسانه که ت ، شه وقی به قا با بی مه ده د

 

که س وا نه ما روی تی نه که م بو مه رهه می زامی ده رون

نازت ره وای ده رگای خودا ، هه م بو ده وا با بی مه ده د

 

حه یفی سه گی ئاسانه که ت ئاوا هه ژارو ده ربه ده ر

ئه ی با ره گاهو ده رگه هت جیی بی نه وا با بی مه ده د

 

گش ناکه سیکت کرده که س ، خار بو به گول ، گول بو به خه س

هه مکه ی که سم ، من بوچ وه ها ؟ فریاد ره سا با بی مه ده د

 

سید عبداللطیف هاشمی

/ 3 نظر / 26 بازدید
ناصر علی کرمی

احسنت

احمد

خیلی عالی بود

نقشبندی

همت طلب از باطن پیران سحر خیز زیرا که یکی را ز دو عالم طلبیدند روحش شاد و در کنار پیرش در جوار حق در آسایش باد